Hemorragische virale koorts: verschillende dodelijke vormen
Er bestaan verschillende soorten van hemorragische virale koorts: Ebolakoorts, Marburgkoorts, Lassakoorts en gele koorts. Deze types zijn dodelijk in 10 tot 80% van de gevallen.
Vormen van hemorragische koorts zijn tamelijk zeldzaam en komen vooral voor in verafgelegen landen. Maar door migraties van grote bevolkingsgroepen en het toenemende aantal reizigers in de wereld, moeten ook wij ervoor op onze hoede zijn.
Symptomen
Na een incubatieperiode van 3 tot 21 dagen, krijgt de zieke griepachtige symptomen zoals:
- koorts
- spierpijn
- buikpijn
- gewrichtspijn
- misselijkheid
Op deze periode van koorts volgt ofwel een spontaan herstel, ofwel een snelle verslechtering van de algemene toestand, waarbij bloedingen kunnen ontstaan.
Ebolakoorts
Het Ebolavirus is een van de gevaarlijkste virussen in de wereld. Het tast bijna alle organen en weefsels van het menselijk lichaam aan. Onderzoekers vermoeden dat een diersoort de natuurlijke gastheer is van het virus. Tot nu toe is het virus alleen in Afrika waargenomen. Ebola wordt overgedragen door direct contact met bloed, speeksel, braaksel, sperma of uitwerpselen en misschien ook zweet van een geïnfecteerde persoon. Ook contact met zieke of stervende chimpansees die drager zijn van het virus, is besmettelijk. Het gebruik van besmette injectienaalden kan dodelijk zijn.
Besmette personen moeten volledig worden geïsoleerd, hun naaste verwanten moeten in quarantaine. Na het overlijden van een patiënt moet het medisch personeel elk onbeschermd contact met het lichaam vermijden.
Marburgkoorts
Het Marburgvirus is een virus bij dieren dat kan worden overgedragen zowel op primaten als op mensen . Net als het Ebolavirus komt het Marburgvirus alleen in Afrika voor. Besmetting vindt plaats door direct contact met bloed, secreties, ingewanden, geïnfecteerd sperma of via aërosol. Besmette injectiespuiten en naalden dragen de ziekte eveneens over. Een patiënt met Marburgkoorts blijft besmettelijk tot zeven weken na de herstelperiode.
Lassakoorts
Een groot aantal mensen in West-Afrika is besmet met het Lassavirus. Het virus veroorzaakt een hoge sterfte en invaliditeit (bijvoorbeeld doofheid). Het Lassavirus wordt overgedragen van mens op mens, via de urine of het bloed of via aërosol. Het belangrijkste reservoir voor het virus zou een klein knaagdier zijn.
Tijdens de herstelperiode is nog steeds seksuele overdracht van het virus mogelijk. Een persoon die vermoedelijk Lassakoorts heeft opgelopen, moet strikt worden geïsoleerd; de voorwerpen waarmee hij in aanraking is geweest, moeten zorgvuldig worden ontsmet.
Gele koorts
Een mens kan gele koorts oplopen door een beet van een mug. In Tropisch Afrika en Zuid-Amerika zijn er regelmatig epidemieën van gele koorts. Ook in de Caraïben is het virus aanwezig.
Gele koorts is niet te behandelen, maar wie naar een risicogebied reist, kan zich wel tegen de ziekte laten inenten. Het gelekoortsvaccin blijft tien jaar geldig. Het moet tien dagen voor aanvang van de reis worden toegediend.
Een patiënt met gele koorts moet worden geïsoleerd en onder een klamboe worden geplaatst. Patiënten die een aanval van gele koorts overleven, herstellen maar heel langzaam.
Voorzorgsmaatregelen
Artsen die met een verdachte patiënt in aanraking komen, moeten de bevoegde overheid daarvan op de hoogte brengen. Er bestaat een speciaal meldingsformulier voor ongebruikelijke pathologie.
