U bent hier

Afval

Het afvalstoffenbeleid

Ieder van ons produceert dagelijks ongeveer één kg huishoudelijk afval. Maar dat is niet alles. Elk jaar komt daar per persoon nog eens 3 500 kg industrieel afval bij dat voortkomt uit de fabricage van onze consumptiegoederen.
Dit 'verborgen afval' verzwaart onze dagelijkse consumptie aanzienlijk. Naar schatting zou een Europeaan op die manier jaarlijks ongeveer 50 ton aan middelen consumeren. Als consument krijgt u daarvan slechts een klein gedeelte ook echt in handen onder de vorm van producten.

De 'ecologische rugzak' verwijst naar de totale hoeveelheid afval geproduceerd tijdens het extractie- en transformatieproces van de grondstoffen voor de fabricage van onze consumptiegoederen. De productie van 1 kg bruikbaar aluminium bijvoorbeeld brengt naar schatting 5 kg afval voort. En wist u dat een tandenborstel 1,5 kg aan 'verborgen afval' weegt? Maar het kan nog erger: een doodgewone gsm veroorzaakt 75 kg 'verborgen afval', een computer 1 500 kg en een gouden ring zelfs 2 ton.

Dat leidt tot ernstige problemen voor het leefmilieu. Bovendien kost de afvalinzameling handenvol geld.

Het afvalstoffenbeleid in ons land is in handen van de drie gewesten. Het doel van hun beleid is de gezondheid van de mens en het milieu te vrijwaren tegen de schadelijke invloed van afvalstoffen en de verspilling van grondstoffen en energie tegen te gaan. De drie gewesten baseren zich hiervoor op dezelfde hiërarchie voor het behandelen van afval:

  1. Preventie: Het voorkomen van zowel de hoeveelheid als de schadelijkheid van afvalstoffen is de eerste stap. Voorkomen is beter dan verwerken. Bovendien is het van belang om het gebruik van producten die eenmaal in de afvalfase schadelijk zijn te voorkomen. 
  2. Hergebruiken: Bepaalde afvalsoorten kunnen niet voorkomen worden, maar ze kunnen misschien wel hergebruikt worden. Enkele voorbeelden: breng kleren, elektrische toestellen, meubelen … die u zelf niet meer gebruikt naar een kringloopwinkel, gebruik herlaadbare batterijen … 
  3. Recycleren: Afvalstoffen die niet voor hergebruik dienen, kunnen meestal wel gerecycleerd worden. Ze bevatten grondstoffen die opnieuw gebruikt kunnen worden, bijvoorbeeld plastic, glas, papier … 
  4. Verbranden: Bepaalde afvalstoffen komen ook niet in aanmerking voor recyclage. Zij moeten bijgevolg op een milieuverantwoorde manier verbrand worden. De meeste verbrandingsinstallaties proberen de vrijgekomen energie te recupereren voor elektriciteit, warmte … 
  5. Storten: Dit is de laatste toevlucht. Slechts als de afvalstof niet verbrand kan worden, mag ze gestort worden. Enkele voorbeelden: keramische tegels, toiletpotten … Sluikstorten is verboden en kan zwaar beboet worden. 

Verpakkingsafval

Verpakkingsafval is een geval apart.

Verpakkingen zijn onontbeerlijk: 

  • Ze dienen om voedingswaren te bewaren. 
  • Ze zorgen ervoor dat allerhande producten veilig vervoerd kunnen worden. 
  • Ze komen tegemoet aan de wensen en behoeften van de consument en vergemakkelijken zijn aankopen. Ze zorgen er ook voor dat het product gemakkelijk herkend wordt.

Onze maatschappij produceert veel meer verpakkingen dan 50 jaar geleden. Deze evolutie heeft een aantal voordelen.
Door de toepassing van meer en betere verpakkingen en verpakkingstechnieken kunnen we voedingsproducten langer en veiliger bewaren en verspillen we minder voedsel.
Daar staat tegenover dat we nu grote hoeveelheden verpakkingsafval moeten verwerken.
De grote uitdaging hierbij is enerzijds om de hoeveelheid verpakkingsafval zoveel mogelijk te voorkomen of te reduceren en anderzijds om het resterende verpakkingsafval een andere bestemming te geven in plaats van het te verwijderen.

De bedrijven en de overheid leveren grote inspanningen om minder verpakkingsafval te produceren en om de gebruikte verpakkingen zo veel mogelijk te recycleren.
Als particulier kunt u erop letten dat u zoveel mogelijk producten koopt in herbruikbare verpakkingen.

Meer informatie over verpakkingsafval vindt u op de website van de Interregionale Verpakkingscommissie (IVC).